Sizi bilmiyorum ama, romanlardaki anti kahramanları çok seviyorum ben, her iş ellerinden gelen,ol deyince olan, herkeslerin aşık olduğu kahramanlardan daha samimi geliyor bu tutunamayanlar bu elsizler...Mesela; Yusuf Atılgan'ın Bay C'si ve Zebercet'ini seviyorum, Oğuz Atay'ın Beyaz mantolu adamını, Hikmet Benol'unu seviyorum, Otomatik portakalın Alex'ini ve Dostoyevskigillerden Raskalnikov'u tabi ki...
.
Peki kim bunlar? Nerede, hangi tarlada yetişir? Benim bunlarda tanışmam, onların ya gençlik ya orta yaşlarına denk gelir. Birden sızıvermişlerdir yazarların kalemlerinden kitaplarının sayfalarına, bunların nasıl bir çocukluk geçirdiklerini hep merak etmişimdir...
.
İşte Papini'nin bu otobiyografik kitabı( kendisi roman karakteri olmamasına rağmen sağlam bir anti kahramandır) gerçekten merakımı fazlasıyla giderdi...Hani derler ya " Evlat olsa sevilmez" İşte o bahsi geçen evlat Papini...Aman aman, düşman başına düşman:) demek ki dedim, böylesi çocukluğa öylesi tutunamayan...
.
Düşünün bir otobiyografi kitabı bu kadar sert olabiliyorsa, yazarın hayal dünyasında kurguladığı karakterlerin halini...Papini'nin GOG kitabına bayıla bayıla 10 puan vermiş biri olarak, bu polemikçiyi okumaya zevkle devam...
·
175 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.