Puan vermedi·656 syf.····Okunma: 18 Nisan 2023 01:46 Baştan sona o kadar hüzünlendim ki okurken kitabı. İki şehrin hikayesi de üzücü bir kitaptı ama içinde komik öğeler de bulunduruyor diye düşünmüştüm ama bence bu kitap saf hüzün. Pip'i ilk andan itibaren çok sevdim ve o kendinden hoşlanmadığı zamanlarda, nankör biri olduğunu düşündüğü zamanlarda bile iyi yürekli ve kibar biri olduğunu düşündüm. Bilemiyorum, bir beyefendiye dönüşüp Joe'nun davranışlarından utandığı zamanlarda bile onu hiç suçlamadım. O kadar insanî geliyor ki bu davranışlar, kim olsa aynısını yapardı diye düşünüyordum kitabı okurken. Estella'ya olan aşkı ve bu konudaki önce umudu sonra umutsuzluğu beni yedi bitirdi kitabın son sayfasına kadar. Her zaman bir yerde birbirlerine dönmelerini bekledim. Nasıl bilmiyorum ama Estella'nın da ona aşık olduğuna emindim. Bu yüzden kahretti beni sanki ortada konuşulmayan duygular varmış gibi hissediyordum. Sonu değiştirilmiş olsa bile bir şekilde bir şekilde aslında Dickens'ın ilk başta onları kavuşturmayı istememiş olması da canımı fena halde sıktı. Ne yapabilirim ki kendi kitabına istediği sonu yazabilir niyahetinde. Bu arada acaba Pip, Estella ile farklı bir zamanda farklı bir şekilde karşılaşmış olsaydı ona yine böylesine aşık olur muydu diye de düşündüm. Yoksa her şeyi çocukluğumuzdan yetişkinliğe taşıdığımız gibi aşkı da taşıyor muyuz ve sevgisi sadece bunun yüzünden miydi? Ayrıca bazı yerlerde,özellikle ilk tanıştıkları zamanlarda, onu sevmekten çok ondan nefret ediyormuş gibi hissediyordum. Hayatındaki tek amaç ona bir şeyler kanıtlamatı sanki. Büyük umutlarını bile kendisi için değil Estella için istiyordu. Yani bu aşk mıydı? Miss Havisham'ın hikayesi maalesef çok trajikti. Keşke bu acıyla başka bir biçimde baş ediyor olabilseydi. O zaman kitaptaki tüm karakterlerin hikâyesi çok farklı olurdu. Bu arada pip'in ablasından ne kadar hoşlanmıyor olsamda o kadar üzüldüm ki başına gelenlere. Genel olarak üzüldüm yani. Bir kez daha okuyacağımı sanmıyorum. Çok güzeldi ama ben hüzünlü şeyleri güzel bulmaktan hiç hoşlanmam maalesef.