Eve ve Roarke, yeni hayatlarına oldukça romantik bir şekilde adım atmışlardı atmasına ama, gittikleri yerde de ölüm peşlerini bırakmamıştı. Roarke’un henüz tamamlanmamış otelindeki intihar olayı gezilerini bölse de planlarını aksatmadılar ve gezilerinin tadını çıkardılar. İyi ki de öyle yaptılar. Çünkü, gezi dönüşü Eve için aksiyonun hızını hiç azaltmadığı günler başladı yine. Birbiri arkasına görülen intihar olayları ilk bakışta birbirinden bağımsız görünüyordu. Ama acaba gerçekten öyle miydi?
Dava süreci, işini hakkıyla yapmak için deyim yerindeyse gecesini gündüzüne katan Eve için çok yönlü ve zorlu bir mücadele sürecine dönüşürken, Roarke’la ilişkileri çok güzel devam ediyordu. Bir taraftan da Mavis, yeni bir müzik projesine başlamış ve Roarke ve Eve’den projesinin tanıtımı için yardım istiyordu. Ve tabii ki Eve Mavis’e hayır diyemedi ve Roarke Mavis için kolları sıvadı. İş hayatları da özel hayatları da dolu dolu geçiyordu kısacası. Eve’in zorlu dava sürecindeki en büyük şansı, birlikte çalıştığı disiplinli ve calışkan memur Peabody’ydi. Eve ve Peabody’nin mesleki çalışma stili birebir uyuştuğu için, birlikte çalışmaktan ikisi de çok memnundu. Eve ve Roarke ilişkisi ise hep güzel yönde ilerliyordu. İkisinin de özel hayatı ve mesleki hayatı davalarla bir şekilde kesişiyor ve bu durumu başarılı bir şekilde her aştıklarında birbirlerine olan güvenleri pekişiyor, ilişkileri daha bir sağlamlaşıyordu. Bu durum da beni çok memnun etti. Çünkü, ikisinin ilişkisini zevkle okuyorum. Eve, artık duygularından daha emindi ve birbirlerine olan sevgileri , tutkuları sürekli artıyordu. Serinin her kitabında ilişkileri seviye atlayarak devam ediyor zaten. Bunu dışında kitabın en çok begendiğim yönlerinden biri de yazarın yarattığı dünya. Bence burada tasarlanan gelecek oldukça gerçeğe yakın ve ilerde yaşanması olası. Uçan arabalar, gezegenler arası yolculuklar, yaşamın her alanında karşılaşılan robotlar, hava ve gıda sorunları bence oldukça gerçekci öngörülerle yedirilmiş öyküye. Bu da kitabı daha ilgi çekici kılıyor benim için.
Yazarın dili her zamanki gibi sade ve akıcıydı. Olay örgüsünü ve duygusal yönünü de çok beğendiğim için zevkle okuduğum bir kitap oldu yine.
Bu kez katili sona gelmeden tahmin edebildim. Ama bu durum okuma zevkimi azaltmadı tabii ki. Eve ve Roarke okumaya devam diyerek; dili, olay örgüsü, karakterleri ve romantizmiyle severek okuduğum bu kitabı, polisiye romantik türde okumayı seven 18 yaş üstü okurlara tavsiye ediyor, keyifli okumalar diliyorum.
Kitaplarla kalın.
·
76 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.