1918 yılının Ekim ayında vuruldu. Bütün cephe boyunca o kadar sakin, kımıltısız bir gündü ki! O günkü ordu bildirisini bir tek söze sığdırabildiler:
"Batı cephesinde yeni bir şey yok."
Kitabı okurken aklımdan sürekli geçirdiğim Çanakkale Cephesi oldu. Balıkesir Lisesinin tüm öğrencilerinin şehit olması oldu. Daha duygulu daha içtenlikle okudum. Çünkü kitap savaş, destan romanı değil kesinlikle. Savaşı yönetenlerin gözünden değil, bizzat savaşın içindeki askerlerin gözünden. Onların ailelerinin gözünden. Cephenin gerisinde olup orayı işgal edelim, buraya girelim, şurada savaşalım demek nasıl kolay içinde olmayanlar için. Cephede savaşmak ise sadece düşmanla savaşmak da değil, cephedeki en büyük savaş insanın kendi psikolojinin yerinde kalması için verdiği savaş. Gördükleri korkunç manzaralara karşı hissizleşebilmeye çalışması.
Savaşa gidenler 15-20 yaş arasındaki gençler. Daha kişiliklileri oturmamış, kendisinin bile kendini tanımadığı yaşlar. Gelecekte ne olacağına dair fikirleri yok. Savaştan önceki hayatları hiç yaşanmamış sanki rüyaymış, hayatlarında hep savaş varmış ve hep savaş olacakmış gibi yaşıyorlar. Anıları artık hep savaştan ibaret.
Vuruluyorlar, yaralanıyorlar, uzuvlarını kaybediyorlar. Yine de onları savaştan kurtaracak tek bir çıkış yolu yok. Savaşmamayı seçme şansı yok. Çünkü bağımsızlığı için, geleceği için savaşmıyor. Birileri senin yerine bunun kararını veriyor. Çünkü devletler arası rekabetler, ekonomik çıkarlar, siyasi dengeler her şeyden önce gelir. Bir askerin ne önemi var ki.
Harika bir kitap. Savaşa savaş cephesi cephesinden bakıp yazılan bir kitap. Çok beğendim.
Garp Cephesinde Yeni Bir Şey Yok (Ciltli)Erich Maria Remarque · Everest Yayınları · 20204,045 okunma
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.