Malesef kitabı bitirdim. Keşke bitmeseydi. Bitmeyecek bir kitap;siz onu okurken o sizin içinizi okumaya, kapağı kapattıktan sonra da devam edecek. Bu incelemeyi ancak Pessoa gibi yazabilirim. Teknik tespitler, ideolojiler, felsefeler, edebi akımlar çıkaramadım bu kitaptan. O derinlere inmeyi tercih etti ve beni tüm tanımlama zorluklarından kurtardı. İnsan ruhu hayatla her gün şiir yazıyor diyor, onu hayatın ellerine bir veriyor bir alıyor. Yaşam isteği ölüme, ölüm yaşama geçip duruyor ruhumuzda. Pessoa o kanallardan geçirdi beni bir bir. Düşlerde var etti, yok etti, yer değiştirmeden yer değiştirmemi sağladı. Kim koyuyor bu şeylerin adını? Bir kitapla dünyayı ve ruhumu adeta arşınladım. Kendiyle hayatla ve şeylerle alıp veremediği olanların kitabı Huzursuzluğun Kitabı. Bu uygulamayı da en yoğun şekilde, her gün bu kitabı okurken kullandım. Paylaşmak istedim, elimde olsa bütün kitabı alıntılardım. Bu süreçte alıntıları okuyup benimle aynı şeyleri hisseden herkese teşekkür ederim.
·
449 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Belki de hepimizin içinde bir yerlerde bir Pessoa saklıdır, kelimelere dökülemeyenlerimiz.. Bir kez kez daha hissetmiş olduk, elinize sağlık ✍️👍