Kitapla ilgili söylenecek çok fazla bir şey yok aslında. Hem kitabın hem de yazarın aldığı uluslar arası ödüller fazlasıyla hakedilmiş. 
Ahmet Altan 'ın yine muhteşem cümleleri, insanları kendilerinden daha iyi tanıyormuşcasına yaptığı tespitleri, bir hayatın aslında ne kadar çabuk ve tahmin edilemez şekilde değişebileceğinin çarpıcı gerçekliğini anlatmasındaki ustalığı....
Bu kitap kesinlikle okunmalı, her cümlesine ayrı ayrı dikkat kesilerek.
Ahmet Altan ile ilgili de bir kaç şey söylemesem eksikliğini hissederim sanırım:
<
İnsanın "cehennem" dediği şeye benziyordu bu hayat. İnsanlar açlıktan sokaklarda kendilerini yakıyorlardı, işsiz babalar eşleriyle çocuklarına siyanür verip aileleriyle birlikte intihar ediyorlardı, şehir hayatına uyum gösteren binlerce kadın o hayata uyum gösteremeyen erkekler tarafından her gün, her yerde öldürülüyordu, aç çocuklar sokaklarda dileniyordu, gençler ülkeden kaçmaya uğraşıyordu, her şafak vakti evler basılıyor, polisler muhalifleri alıp götürüyorlardı, işyerleri batıyor, işçiler beş kuruş alamadan sokağa atılıyordu ve bütün bunlar korkunç bir sessizliğin altına saklanıyordu. Gazeteler, televizyonlar, haber bültenleri bunlardan söz etmiyordu. İnsanların açlıktan kendilerini yakmaları serbestti ama bundan söz etmek yasaktı. Şair'in gördüğü gerçekleri artık ben de görüyordum. Bu gerçekleri kimseye söylemiyor, kimseye anlatmıyor, onları gizli bir kimlik gibi içimde taşıyordum.
>
Yukarıdaki satırları bırakın yazmayı yayınlamaya bile cesaret edemeyecek binlerce aydın (!), kendi mahallesi dışında kalanlara duyarsızken, hatta belki de memnunken, Ahmet Altan 'ın neden dünyadaki çok önemli edebiyatçılar ve aydınlar arasında yer aldığını anlamak çok da zor olmasa gerek.
Başkalarının sorunları, ezilmişlikleri, uğradıkları haksızlıklar hakkındaki hassasiyeti, bu hassasiyeti korkusuzca dile getirirken gösterdiği cesareti, cesaretinin tartışılmaz kesinliğine rağmen sessiz kalanları yadırgamamasındaki asaleti, kendisi hakkında saçma sapan konuşan bilmiş cahillerle muhatap olmayarak onları kendi asaletiyle yüceltme fırsatı vermemesi ile gereksiz konulardaki umursamazlığı...
Hayat tarzından, düşünce şeklinden, diğer herkesin hakkındaki fikirlerinden bağımsız olarak, duruşu, ilkelerine olan bağlılığı, cesareti kesinlikle örnek alınması gereken günümüzün müstesna şahıslarından...
Ahmet Altan 'ın yine muhteşem cümleleri, insanları kendilerinden daha iyi tanıyormuşcasına yaptığı tespitleri, bir hayatın aslında ne kadar çabuk ve tahmin edilemez şekilde değişebileceğinin çarpıcı gerçekliğini anlatmasındaki ustalığı....
Bu kitap kesinlikle okunmalı, her cümlesine ayrı ayrı dikkat kesilerek.
Ahmet Altan ile ilgili de bir kaç şey söylemesem eksikliğini hissederim sanırım:
<
İnsanın "cehennem" dediği şeye benziyordu bu hayat. İnsanlar açlıktan sokaklarda kendilerini yakıyorlardı, işsiz babalar eşleriyle çocuklarına siyanür verip aileleriyle birlikte intihar ediyorlardı, şehir hayatına uyum gösteren binlerce kadın o hayata uyum gösteremeyen erkekler tarafından her gün, her yerde öldürülüyordu, aç çocuklar sokaklarda dileniyordu, gençler ülkeden kaçmaya uğraşıyordu, her şafak vakti evler basılıyor, polisler muhalifleri alıp götürüyorlardı, işyerleri batıyor, işçiler beş kuruş alamadan sokağa atılıyordu ve bütün bunlar korkunç bir sessizliğin altına saklanıyordu. Gazeteler, televizyonlar, haber bültenleri bunlardan söz etmiyordu. İnsanların açlıktan kendilerini yakmaları serbestti ama bundan söz etmek yasaktı. Şair'in gördüğü gerçekleri artık ben de görüyordum. Bu gerçekleri kimseye söylemiyor, kimseye anlatmıyor, onları gizli bir kimlik gibi içimde taşıyordum.
>
Yukarıdaki satırları bırakın yazmayı yayınlamaya bile cesaret edemeyecek binlerce aydın (!), kendi mahallesi dışında kalanlara duyarsızken, hatta belki de memnunken, Ahmet Altan 'ın neden dünyadaki çok önemli edebiyatçılar ve aydınlar arasında yer aldığını anlamak çok da zor olmasa gerek.
Başkalarının sorunları, ezilmişlikleri, uğradıkları haksızlıklar hakkındaki hassasiyeti, bu hassasiyeti korkusuzca dile getirirken gösterdiği cesareti, cesaretinin tartışılmaz kesinliğine rağmen sessiz kalanları yadırgamamasındaki asaleti, kendisi hakkında saçma sapan konuşan bilmiş cahillerle muhatap olmayarak onları kendi asaletiyle yüceltme fırsatı vermemesi ile gereksiz konulardaki umursamazlığı...
Hayat tarzından, düşünce şeklinden, diğer herkesin hakkındaki fikirlerinden bağımsız olarak, duruşu, ilkelerine olan bağlılığı, cesareti kesinlikle örnek alınması gereken günümüzün müstesna şahıslarından...
··
609 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
