Huzursuzluğun Bestesi...
Çünkü mahur beste küçük ve kısa şeklinde insanın tenine yapışan o acı çığlıklardan biriydi.
-Ahmet Hamdi Tanpınar
Bu kitap üçlemenin ilk kitabı(Huzur ve Sahnenin Dışındakiler) Üçleme bu kitapta temel buluyor.
Tanpınar Tanzimat Dönemi ile yaşanan keskin dönüşleri, Batıyı her alanda örnek alarak taklidine yaklaşmayı, aklımıza gelebilecek her alanda yaşanan değişiklikleri karakterleriyle özdeşleşmiş biçimde okura sunmuş.
Tanpınar dönemi kısaca okuruna :" Bu dönemin yönetimi böyleydi, insanlara şu etkisi oldu, bu dönem budur alın bakın " der gibi şiirsel ve yormayan bir üslupla anlatıyor.
Beni etkileyen etmen ise hem dönemi açıkca anlatabilmesi hem de bu döneme uygun olarak karakterlerin iç dünyasını bu kadar güzel birleştirebilmesi oldu. Bir başka kısım ise karakterler arasında geçen konuşma bölümleriydi. Düşündüren dönemi merak ettiren bir yapıdaydı.
Bu dönem tabiki boyle dümdüz aktarılmıyor.Olaylar ana karakterimiz Behçet bey ve onun çevresi üzerinden anlatılıyor. Kitapta her kesimden ve her ruh halinden biraz biraz bulmak mümkün. Karakterler Tanzimatın verdiği şartlarla yenilikçi ama aynı zamanda benliğini ve kültürünü kaybetmek istemeyen tipler olarak karşımıza çıkıyor. Yönetici sınıfının farklı kademelerinden karakterler verilmesi yine bize dönemin herkesi farklı etkilediğinin göstergesi.
Dindar, dünyacı ya da batıyı örnek alan ya da bütün bunlardan kaçıp kendi içine çekilen ve o zamanın kaderine dayattığı koşullara boyun eğen karakterlerimizle dönemi ve insanlara etkisini anlayabiliyoruz.
Olay örgüsü bakımından çok bahsedecek konu olmadığından spoiler vermek istemiyorum. Aynı zamanda okumadan önce biraz dönemi araştırıp, gelişmelerini öğrenmek anlamanıza daha yardımcı olur diye düşünüyorum.
İyi okumalar.
·
296 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.