Açılış paragraflarından biri, yaşam ve zamanın istikrarsızlığı, kimlik ve kelimeler arasındaki etkileşim ve gerçeği kelimelerle ifade etmenin imkansızlığı hakkında bir tür manifesto görevi görüyor. Rio'ya taşınan Brezilya'nın kuzeydoğusundan genç bir kadın olan Macabéa'nın sınırlı, yoksul yaşamının bir erkek anlatıcı tarafından anlatılan bir öyküsü bu. Az yer, az anlar, az yaşar, az sorgular. Onun hikayesi bir kayıptır; Lispector bunu anlatırken, okuyucusunu kendimizi yaratmamızın her yerde bulunuşu ve sınırlamaları, dilin sınırlamaları ve istikrarsızlığı ve kendini tanımlama ve kendini anlama konusundaki deneyimlerimizle yüzleştiriyor.
·
119 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.