Kalben hanımın şarkılarını çok severim, hep kalbime dokunmuştur. Kuytu köşelerden hiç bilmediğim hislerimi bulup önüme serivermiştir. Bu kitap Kalben'nin "Yara" şarkısı gibiydi benim için. Belki biraz gereksiz bir detay ama o şarkı bana hep annemi hatırlatır. Koda ve Kantante'nin anneleriyle, hayatla, sevgiyle, sevgililerle, sevgisizlikle, yanlızlıkla, arkadaşlarla olan ilişkilerini okurken de şarkıyı dinlerken hissettiğim duyguların aynısını derinden hissettim. Hüzün, burukluk, umut, çaresizlik, bilinmezlik ve kabullenme. Alıp çok uzaklara götürdü beni bu kitap. Hastane tersında arabaları izlerken iyiden iyiye bildiğiniz kötü haberin gelmemesini beklediğiniz, asla geçmeyen ama haberi alınca da zamanın nasıl geçtiğini anlayamadığınız o hava alma anına götürdü beni... Nacizane tavsiyem okuyun derim.