"Ah ciğerim! Derler ki ben bir Ermeni dölüymüşüm Döl olmayaydım da o yatağa düşmeyeydim. Taş ustası bir babadan olma, dünyalar güzeli bir anadan doğma Hırant'ım ben Belki de davar nöbetinde bir Kürt çobanının gizli Ermeni aşkı babaannemin rahmine bıraktığı Kürt çöpüyüm. Ya da Orta Asya'dan gelip aynı topraklarda filiz vermeye çalışan Türk tohumuyum. Sürgün müyüm, kaderzede miyim kederzede miyim bilmiyorum."
Aslında bu alıntıladığım bölüm kitabın ana fikrini de koyuyor ortaya. Birilerinin medeniyet adı altında birbirine düşürdüğü sonra da kurtarıcı rolüne girerek sömürdüğü topraklarım insanlarının hikayesini anlatıyor.
Bu saçma sapan ırk muhabbetine yarım kalan aşkları, hayatı yiten insanları, sırf kendi dininden ve ırkından diye sevmediği insanlarla evlendirilenlerin mutsuzluğunu ve bu mutsuzluğun çoğalan nesillerle bu topraklara kader diye dayatılması... Ah işte ah hepimizin bildiği, kınadığı gerçekler. Ve daha da acı olan gerçeklik var ki o da kınadığı halde başına gelince kınadığını yapma hastalığı...
Öncelikle belirtmeliyim ki ilk kez okuduğum yazarın üslubunu çok beğendim. Konu seçimi de harika. Ama gelin görün ki kitapta bir yarım kalmışlık var. "Acaba ne oldu?" diye kalakaldım kafamdaki soru işaretleriyle. Sonlara doğru kim kimin torunu filan karıştı bende. Ah bir de kitabın sonu öyle bitmeseydi..
Yanı sıra yazar kitabın bu saydığım üslup-içerik gibi özelliklerinden çok hikayede işlediği hayvan istismarı sebebiyle eleştiri almış. Kadın ve erkeğin sevişmesini ayıp, günah diye yasaklayan saçma inanışlar yüzünden hayatın doğal akışıyla ergenliğe giren erkek çocuklarının eşek ve köpeklerle çiftleşmesinin anlatıldığı bölümler tepki çekmiş. Aman da aman ahlak abideleri(!) Olmuyor mu bu olaylar, yaşanmıyor mu? Siz hayırdır? Sanatçı veya yazar topluma ayna tutan kişidir. Ama işte bir türlü bunu anlatamıyorsun bağnaz insanlara. "İnsanlar neden kendi türünde olmayan canlılarla cinsel birliktelik yaşamak zorunda kalıyor?" diye sorgulamak yerine bu gerçekliği dile getirene saldırıyorlar.
Tepemin tası attı yine En iyisi ben bunu okuyacak olanın güzel aklına bırakayım.
Kitaplarla kalın.
Çav bella