Şans verinKapılar
On Bin Kapı...
Neden on bin? Dünyalardan birindeki en büyük sayı bu çünkü. O kadar çok ki saymakla bitmez demek...
January... Garip bir isim haliyle. En soğuk ve en verimsiz ayın adını bir kıza vermek de ne demek, değil mi?
Ama ona doğduğu şehrin arşivlerinde muhafaza edilmiş eski zamanlardan kalma, kadim, kısmen unutulmuş bir tanrının adı verilmişti. Tek bir belirli alana değil, arada kalmış yerlere nezaret ediyordu. Geçmişe ve bugüne, buraya ve oraya, sonlara ve başlangıçlara. Kısacası kapı aralıklarına...
Parçalanmış bir ailenin yeniden bir araya gelmek için yaptığı fedakarlıkları, gerçek aşkın On Bin Kapı ile birbirinden ayrılmış dünyaların çok daha ötesinde yaşamaya devam etmesini, bir babanın sırf her baktığında ona sevdiği kadını hatırlatıyor diye kızının yüzüne bakamamasını, karısını bulmak için dünyalar arasında seyahat ederken kızı ile geçireceği kıymetli zamanları feda edişinin acısını okudum.
Dil konusunda çok da başarılı bulmamama rağmen, yine de satır aralarında yakaladığım kıymetli mücevherlere benzeyen cümleleri alıntılamaktan da geri durmadım. Çünkü bunlar bir madenin derin karanlığına gömülmüş parlak elmaslar gibiydi ve kanımca gün yüzüne çıkarılmayı fazlası ile hak ediyordu.
Sonunda yüzünüzde bir gülümseme bırakan bir hikaye. Ama olay örgüsü olarak değerlendirildiğinde... Bilmiyorum... Acımasız olmayacağım. Bu kitabı sadece bir fantastik kurgu olarak okumamalısınız.
January... Bence çok daha derin işlenmesi gereken bir karakterdi. Şunu da belirtmeliyim bir nev'i günlük ya da hatırat şeklinde yazılmış olduğundan belki de yazarın kendisi de bizatihi January olduğundan çok da kendini açmamış okuyuyucuya...
Her neyse... Güzeldi. Tavsiye ederim.
·
117 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.