Onuncu Ay birbirinden kıymetli 17 öyküden oluşuyor. Yazarımızın ilk öykü kitabı olmasına rağmen kurgular, olay örgüsü, akıcılık o kadar iyi ki bir çırpıda okutabiliyor kendini.
Yazarımız insanları anlamayı anlatmak kadar ciddiye alıyor diyor arka kapakta. Kitabın içerisinde ye alan öyküleri okudukça ne demek istediklerini çok iyi anladım. Hakikaten anlamak çok kıymetli. Anlaşılamamaktan kırılıyor insanlar. O yüzden anlamak, insanı anlamak çok kıymetli.
Eserin içerisindeki öyküleri okuyunca birinin hayatını ağzından dinliyor gibi bir hisse kapılıyorsunuz. Hayatın içinden öyküler sizi alıp yaşanmışlıklarınıza doğru sürüklüyor. Yazarımız öykülerinde okurunu şaşıran sonlar hazırlamış. Sonunu tahmin ettiğinizi sanırken hiç ummadığınız bir son bekliyor sizi. Haya gibi birazda. Görünenin ötesinde görünmeyen sonlar. Hiçbir şeyin bakıldığında anlaşılamayacağını okuyorsunuz aslında.
Öykülerin hepsi çok kıymetli ama eni derinden etkileyen birkaç tane öykünün adını bırakayım; “İjala’nın Paşası”, “Gül Açımında”, “Bitmeyen Senfoni”, “Dilsiz Uşak”, “Ruj Lekesi”, “Annemin Babası”
Bu öyküleri dönüp yeniden okudum. Sonra gördüğümüz şeyler bazen çok derin yaraların kabukları olabiliyormuş onu anladım. Farkına varmadan kanayan o yaralar zaman geçse de unutulmuyor.
Keyif alarak okuyacağınız, akıcı bir o kadar düşündüren öyküler, kendinizden izler bulabileceğiniz hayalar sizleri bekliyor. Ayrıca unutmadan eserin içerisinde çeşitli yerlerden ödüller almış öyküler de mevcut.
*söylemek istediklerimi sustuklarımın içine saklıyorum. (79)
*insan denen varlığın, koca bir ömrü ertelemelerle nasıl ziyan ettiğini düşünüyorum. (82)
*son günlerinin kısır döngüsüydü bu. Kaçmak için uyumak, uyumak için kaçmak. (85)
*kiminin hayatı, izleyenleri tatmin eden bir sonuca bağlanmıştı mükemmel bir roman gibi. Kimininki sebepsiz sonuçsuz kalmıştı, hayat gibi. (91)
* kendimle baş başaydım. Kaybettiklerimden geriye kalan ne varsa. Üzerimde, eskilerden kalma tanıdık bir dinginlik. (117)
··
221 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
