“Bir umudun öyküsü” diyerek başlıyor kitaba sevgili yazar. Kahramanımız bir genç. İsmi de Galip. Adı gibi zorluklara galip gelmiş; güçlü, cesur ve kalbi güzel bir genç.
Geçirdiği elim bir kaza sonucu annesini kaybediyor. Hayat işte kaybettiklerimiz yine ağır, yine yıkıcı. Her kayıp biraz zordur ne de olsa. Yük taşıyana ağır, her dert sahibine büyük. Ortada bir de suçluluk duygusu varsa değme gamlı yüreğe. Annesinin hatırasına sarılan Galip, suçluluk duygusu da hisseder bir yandan. İçindeki hesaplaşması, imtihanı ağırdır. Kazanın bıraktığı derin yaralar, unutulmayacak izler, kalıcı hasarlar… hepsini geç bıraktığı gönül azabı, yürek yangını. Başa çıkması oldukça güç durumlardır bunlar.
Yazar o kadar hisli ve güzel anlatıyor ki hikâyeyi, kendinizi olayların tam da ortasında buluveriyorsunuz. O denli gerçek, o denli samimi, içten, öyle bizden bir hikâye.
Galip’i hayata bağlayan bir tutkusu var nihayetinde: AŞK. Aşk ki en kör kuyulardan çıkarır insanı. Seviyorsan nefes alıyorsun bu dünyada. Sevebildiğin kadar varsın, sevebildiğin kadar insansın. Bir kuşu, çiçeği, böceği veyahut bir insanı, her neyi seversen sev, sevgi denen duygu esastır hayatta. Her şey eskir, yıpranır, sevgi baki kalır yürekte. Aşk değişmez.
Galip’te aşkı uğruna revan olur yollara, kendini hiç bilmediği, tanımadığı bir şehirde bulur. Bir sürü hayal kırıklığı yaşar. Yıkılan hayaller yenisini kurmak içindir zannımca. Öyle ya Galip’te ben gibi düşünür. Hayalleri yıkılmasına rağmen vazgeçmez, peşine düşer kaderinin. Bu hikâyede yalnız değildir. Umutları, hayalleri yoldaşlık eder ona bu engebeli yolda.
Bu kitapta kendinizi engelli bir gencin yaşama tutunma mücadelesini, hayata dair çabalarını, aşkını, insanlığını görüyor okuyucu. Hayat pes edenleri affetmez. Galip pes etmedi. Onun azmini ve cesaretini çok sevdik. Daima umutlu ve azimli olmalı insan, hayata GALİP gelebilmek için.
Saygıdeğer hocam Emrah OLKAÇ’ a sevgilerimle…
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.