Tezer Özlü 'nün yazdığı 
Çocukluğun Soğuk Geceleri 'ne ufak bakış
léo ferré'nin konseri bölümündeki olaylar, yaşantılar, düşünceler bana 
Veronika Ölmek İstiyor kitabını anımsattı. sadece düşündüm ki, bu kız kesinlikle veronikadan daha coşkuyla, daha samimiyetle anlatmış. sanki hala deliymişçesine.
ve bence bu bölümün rengi kesinlikle turkuazdı. veronikayla bir alakası yok. sadece elektroşoklar, ilaçlar, iğneler.. bana turkuazı anımsattı. belki de bana çok uzak şeyler olmadığı için bu kadar net konuşabiliyorumdur.
yeniden akdeniz en sevdiğim bölüm oldu, ve kesinlikle ama kesinlikle turuncuydu. bölümü okurken, sanki sahilde yürürken yüzüme hafiften rüzgar yiyormuşum hissiyatı doğdu içime. garipti.
düşüncelerine çoğu zaman katılmamama ve düşüncelerinin bazen beni rahatsız edecek dereceye getirmesine rağmen, tezer özlü okumayı seviyorum. çünkü bu kadının kaleminde başka bir şey var. bir deniz gibi, akıp gidiyor, beni kendine çekiyor. kelimelerinde kelime arıyorum. anlam bulamasam bile bulmak için kendimi yırtıyorum.
·
92 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.