Okuyun-Okuyun-Okuyun!
Sefiller..
Esprisini her zaman yaptığım bir kitaptı ama gördüm ki kitaptaki yaşamı okuduktan sonra ancak "Allah'ım çok şükür" diyebildim. (Tabi şükür her zaman olması gereken bir eylemdir.. O konular başka konular).
Dikkat! incelemede 'spoiler' cıklar çıkabilir.
Kitap bana her duyguyu tattırdı kendimi - her ne kadar gitmemiş olsam da- Hindistan'ın lezzetlerini tadarken buldum diyebilirim. Öyle ki ilk defa bir kitaba ait notlar aldım çünkü sona gelince başı unutacağımdan korktum ve bende tesiri büyük olan bazı notlar aldım.
Kitabın genel anlamda ki hissiyatından söz edelim:
§|| "Tam akıntıya kapıldım saatlerce okuyabilirim" derken sayfalarca betimleme ve 'edebiyatça' tarihi bilgi giriyor araya (her ne kadar tarihe çok ilgi duyan ve seven biri olsam da *beni* pek tatmin etmedi.)
§|| Bir karakter ile tanıştıysanız kitapta o karakterle tek bir olay örgüsünde karşılaşmazsınız, sayfalar sonra:
- "Ohaaa! Bu o adam mıymış.." derken bulursunuz kendinizi.
(En basitinden bir örnek gerekirse Marius'un kuzeni & Cosette)
Ve bence sizi kitaba bağlayacak en güzel detaylardan bir tanesi.
§|| Kitaptaki Jean Valjean başka bir karaktere benzetilmiş olsaydı muhakkak
Voltaire ||
Sadık veya Kader 'deki Sadık olurdu. Geçmişindeki hiçbir yaşantının unutulmaması da ayrı bir boyuta taşımış eseri . Herhalde Victor Hugo yazarken 10 defa okumuştur kitabı. (Özellikle çocuktan çaldığı para için pişmanlık duyup çaldığı meydandan geçenlere aynı miktarda 'bir umut ona denk gelirse diye' para dağıtması da müthişti.)
Son olarak en çok etkilendiğim sahneyi de buraya bırakıp kaçacağım :)
§|| Marius yaralandıktan sonra dedesinin ona kızdığı yerde çok etkilendim, filmden bir replik olsaydı ancak çok iyi bir oyuncunun bu sahneyi oynaması gerekirdi. Bu sahnede Cosette ne olacak diye düşünürken bu şarkı denk geldi :/
(Kitap okurken şarkı dinlemem de 
Ayşegül sağolsun )
youtu.be/-jwYuJ6f3qw
Anlayacağınız bütün evren ağlamam için işbirliği yaptı ama ben yapmış olduğum taş kalplilik 'master' lığımla bunda da ağlamamayı başardım.
Her ne kadar ikinci cildin incelemesi gibi görünse de (ki öyle) birinci cildi ele almamam kendi akli dengem ve homeostazim açısından iyi olacağını düşündüm ve az değinmeye karar verdim.
Hele şükür bitti! dediğinizi duyar gibiyim.
Daha bitmedi devamı Part2'de falan diyormuşum..
Hayır arkadaşlar diyeceklerim bu kadar, sağlıcakla kalın :))
Voltaire ||Sadık veya Kader 'deki Sadık olurdu. Geçmişindeki hiçbir yaşantının unutulmaması da ayrı bir boyuta taşımış eseri . Herhalde Victor Hugo yazarken 10 defa okumuştur kitabı. (Özellikle çocuktan çaldığı para için pişmanlık duyup çaldığı meydandan geçenlere aynı miktarda 'bir umut ona denk gelirse diye' para dağıtması da müthişti.)
Son olarak en çok etkilendiğim sahneyi de buraya bırakıp kaçacağım :)
§|| Marius yaralandıktan sonra dedesinin ona kızdığı yerde çok etkilendim, filmden bir replik olsaydı ancak çok iyi bir oyuncunun bu sahneyi oynaması gerekirdi. Bu sahnede Cosette ne olacak diye düşünürken bu şarkı denk geldi :/
(Kitap okurken şarkı dinlemem de Ayşegül sağolsun )
youtu.be/-jwYuJ6f3qw
Anlayacağınız bütün evren ağlamam için işbirliği yaptı ama ben yapmış olduğum taş kalplilik 'master' lığımla bunda da ağlamamayı başardım.
Her ne kadar ikinci cildin incelemesi gibi görünse de (ki öyle) birinci cildi ele almamam kendi akli dengem ve homeostazim açısından iyi olacağını düşündüm ve az değinmeye karar verdim.
Hele şükür bitti! dediğinizi duyar gibiyim.
Daha bitmedi devamı Part2'de falan diyormuşum..
Hayır arkadaşlar diyeceklerim bu kadar, sağlıcakla kalın :))·
68 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
