Bu kitabı okuduğumda düşündüğüm şey "hiç bir şey göründüğü gibi değildir" oldu. Köy okulunda öğretmenlik yapan Zehra öğretmenin aile hikayesi bu. Ailesinden son kalan kişi babasıdır ve ölüm döşeğindedir. Son dileği kızını görmektir ancak Zehra gitmek istemez. Okul müdürünün ısrarları sonucu gitmeye karar verse de babası ölmüştür. Babasından ona kalan tek şey ufak bir sandıktır.
Babasına dair hatırladığı hiç bir güzel anı yoktur. Ailesinin dağılmasına ve ölümlere neden olarak onu görmektedir ancak babasını günlüğünü bulmasıyla olayların çok farklı olduğunu görür.
Günlüğü okumaya başladığında Zehra babası Mürşit efendinin yıllar içinde nasıl değiştiğini okuyor ve inanamıyor. Bundan sorasını anlatmak spolier olduğu için burada bırakıyorum.
Beni etkileyen nadir kitaplardan biri. Kitap bitiminde içim acıdı hem Zehra'ya hem Mürşit Efendi'ye :(
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.