İnsanların hepsi belirsiz bir süre için ertelenen ölüm cezasına mahkûmdurlar!
Kitabın adı Bir İdam Mahkûmunun Son Günü ama okurken sanki kendi son günümmüş gibi hissettim. Yazar psikolojik betimlemeleri mükemmel bir şekilde anlatmış. Okuyucuyu içine çeken ve karakterle sanki yüz yüzeymiş gibi hissettiren bir kitap. En çok canımı sıkan şey de karakterin idam törenini korkunç bir açlıkla bekleyen insanlardı. Bundan zevk almaları kanımı dondurdu.
Küçük bir alıntı:
Ölümcül rıhtıma girdik. Artık bütün bu sesleri, pencerelerdeki, kapılardaki, dükkânlardaki, fener direklerindeki bütün başları, o meraklı ve acımasız izleyicileri, hepsi beni tanıyan ve benim hiçbirini tanımadığım bu insanları, insan yüzleriyle kaplanmış bu yolu görmemeye, duymamaya başlamıştım. Sarhoş gibi sersemlemiş, kendimi kaybetmiştim. Bütün bakışların ağırlığının üzerinizde yoğunlaşması katlanılmaz bir şey.