Merhaba herkese.. Bugün Gece Yarısı Kütüphanesi adlı eserini çok gördüğüm ve benim de yaklaşık 3 senedir kütüphanemde bu eseriyle duran bir yazar ile geldim. Zamanı Durdurmanın Yolları klasik okumayı çok seven beni, en başından itibaren içine çekmeyi başarmış bir kitap oldu. Shakespeare, Fitzgerald, Chaplin ve daha nice isimleri görmek beni ne kadar mutlu etti anlatamam size fakat eksiklikler vardı. Kitabın konusu her ne kadar fevkalade olsa bile yazar sanki alelacele yazmış gibiydi. Sonlara gelene dek olaylar yeterli bir hızda ilerliyordu ama birden hızlandı ve garipsememe sebebiyet verdi.
-BU KISIM SPOILER İÇERİR-
Camille karakterinin gerçeği öğrendikten sonra her şeye normalmiş gibi devam edebilmesi, en garip olanıydı. Açıkçası ben böyle bir şeyle karşı karşıya kalsam herhalde uzunca bir süre sindiremem hatta direkt reddederim bunu. Onun yanı sıra Marion ile karakterimizin buluşması ve kavuşması çok hızlı oldu. Yani her şey oldu bittiye gitti ve bu benim okurken hissettiğim hislere balta vurdu açıkçası. Evet, yüzyıllardır aradığı kızı Marion, daha ne kadar yavaş olabilirdi, değil mi? Demek istediğim de bu zaten. Yüzyıllardır göremediğiniz biriyle özleminizi bu kadar kısa gideremezsiniz bence.
-SPOILER BİTTİ-
Duyguları başarıyla anlatabilen bir yazarın bazı yerlerde bu kadar yetersiz kalması beni şaşırttı. Kendisinden başka kitaplar okumak istiyorum hatta özellikle Gece Yarısı Kütüphanesi'ni. Dilerim onu daha çok beğenirim. Sağlıcakla kalın.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.