Anne oğlun Selçuk'a aşık oldu annee
Selçuk Baran; edebiyatımızda perdenin gerisinde kalmış, sadeliği en muhteşem şekilde anlatabilen, melankolik ama bir o kadar da neşeli, güzeller güzeli hanımefendimiz Selçuk Baran...
Baran'dan okuduğum ilk roman idi, kendisinin ise yayımladığı ikinci romanı. Açıkçası okumaya başlarken bu kadar muazzam bir şeyle karşılaşacağımı ummuyordum, beklentilerimi biraz düşük tuttum ama Baran beni eseriyle üç beş kere tokatladı.
Kitapta yine kentin yitik insanlarını, onların sorun edilmezse pek sorun olmayacak sorunları, varolmayışsal sorunlarını ve öykülerinde de olduğu gibi ilginç bir aşkı işliyor. Seyfi, Nurten ve Müfit... Üç farklı insan, onlarca farklı ideal, yüzlerce farklı sorun.
Seyfi taşradan kente memurluk için gelmiş annesiyle beraber tek yaşayan eğitimini yarıda bırakmak zorunda kalmış bir tıp öğrencisi. İdeallerini annesi için harcamaya hazır yani en azından hayatının kadını olarak adlandırdığı Nurten ile karşılaşıncaya kadar hazırdı. Nurten'in Seyfi ile tanışmasıyla beraber Seyfi'nin anne rol modelini artık Nurten üstleniyor, aralarında temelinde sevgi olan ilginç ama bir o kadar da eğlenceli bir aşk doğuyor-aşkın temelinde sevgi yoktur, change my mind-
Nurten, Seyfi ile iş yerinde tanışıyor. Kendisi diğer kadın memurlardan oldukça farklı, hem huy hem konum olarak. Seyfi'ye her ne kadar ilk günler mesafe ile yaklaşsa bile gün geçtikçe Seyfi'ye mecburi olarak alışıyor, Seyfi adeta bir çocuk gibi büyütüyor. Hatta evlendiklerinde Seyfi'ye işi bıraktırıp eğitimine devam ettiriyor, Seyfi'nin kendini geliştirmesi için elinden geleni yapıyor-Evren amca sen içimden geçeni biliyorsun, kısmet işleri de anladın işte-
Müfit, argoda zipzip diye bir kullanım var ya işte Müfit o zipziplerden biri. Hem zeki, hem ukala, hem umursamaz yani dışarıya öyle yansıtıyor ama içinde kopan fırtınaları bir o bir biz biliyoruz. Müfit, Seyfi'nin kurstan arkadaşı; Nurten ile de kısa sürede kaynaşıp üçlü olarak takılmaya başlıyorlar.
Romanın çarpıklaşıp hareketlendiği noktaya da bu üçlünün tanıştığı bölüm diyebiliriz. Bu üçlü arasında geçen ikili ve grupça ilişkiler, ilişkilerin getirdiği sorunlar ve de kentin büyüklüğünde yitip giden hayaller, idealler, istekler...
Kitabın eleştirebileceğim tek yanı bazı kısımlarda diyalogların yetersiz veya gereksiz kaçmasıydı-bunu bana fark ettiren Yavuz Selim Toraman hocama saygılarla- Edebiyatımızın böyle değerli yazarları daha göz önüne getirilmeli, daha çok okunmalı, daha çok eleştirilmeli. Kafa ütülememe katlandığınız için teşekkür ederim, okuyun efendim okuyunuz.
·
130 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.