Polisiye ve psikoloji severlerinin bayılacağı bir kitap
Psikanaliz çalışmaları ile ün yapan Freud' un bir davet üzerine 1900 lü yılların başında Amerika' ya gelmesi ile başlıyor hikaye.
Freud' un 'varisim' dediği Carl Jung ve birkaç ünlü doktor daha vardır bu yolculukta.
Freud Amerika' ya geldiği sırada bir otelde bir kadın vahşice öldürülür. Dedektifler cinayeti araştırırken başka bir kız daha saldırıya uğrar ve travmadan dolayı hem sesini hem hafızasını yitirir. İşte bu aşamada devreye Freud ve onu davet eden genç psikanalist Younger girer. Olayın çözülmesi için kızın tedavisini üstlenirler. Ancak işler hiç de bekledikleri gibi basit değildir...
Birçok şeyi bir arada bulduğum doyurucu bir kitap oldu benim için:
Ucu şehrin önemli isimlerine dayanan bir cinayet soruşturmasıyla heyecanlandım. Tedavi gören Bayan Acton' un terapisinde yaşanan şok eden gelişmeleri merak uyandırıcıydı. Jung' un Freud' un önüne geçme hırsıyla yaptıklarına şahit oldum, Ünlü psikanalistlerin kitap boyunca aralarında kuram ve tekniklerini tartıştıkları, birbirlerinin rüyalarını analiz ettikleri yerleri ilgiyle okudum. Jung' un bir kadın hastasıyla yaşadığı gerçek bir olayı konu alan bir filmi öncesinde izlemiştim. Burada da o olaya bir yerde değinmiş. Filmi psikoloji meraklılarına tavsiye ederim. Kitapta cinayet soruşturması kısmı kurgu olsa da devamı dönem şartlarına ve Freud' un hayatına dayanarak yazılmış ve gerçeklik payı oldukça yüksek bir kitap. Konu Freud ve kuramları olduğundan yetişkin içerikli bir kitap olduğunu da belirteyim. Malum çoğu psikolojik rahatsızlığı cinselliğe dayandırıyor...
Dönem Amerika'sında yaşanan bilmediğim gelişmeler öğrendim.
Yazarımız fazlasıyla Shakespeare hayranı olduğu için kitapta da fazlasıyla bahsediliyor. "Psikanalizde kabul etmediğim tek şey buydu bilinç altında bir zihinsel hayatımız olduğu, yasak cinsel arzularımızı ve beraberinde gelen saldırganlığı sürekli olarak bastırdığımız bu bastırılmış arzuların kendilerini rüyalarımızda, dil sürçmelerimizde, nevrozlarımızda ifade ettiği bütün bunlara inanıyordum. Ama erkeklerin anneleriyle ve kadınların babalarıyla sevişmek istedikleri düşüncesi işte bunu kabul edemiyordum Freud elbette ki şüpheciliğin "direniş" olduğu söylerdi. Oedipus teorisinin doğru olduğunu kabullenmek istemediğimi söylerdi." Ama diriliş, direnilen fikrin doğru olduğu manasına gelmezdi. Freud bunun asıl nedeninin basit olduğunu söylüyordu Hamlet amcasının yaptığı şeylerde kendi gizli dileklerinin gerçekleştiğini görür."
"Dolayısıyla bunun intikama sürükleyen nefret duygusunun yerini kendi vicdan hesaplaşmaları ve içsel azarlamaları alır." Hamlet'in sürekli kendini azarladığı bir gerçektir sürekli olarak kendini kınayıp durur, aşırı ve hatta bazen mantıksız bir şekilde. Hatta intihar düşürür ya da en azından "Olmak ya da olmamak" sözlerinin yorumu her zaman için bu olmuştur. Neden hamlet babasının intikamını almanın doğru olduğu bir evrende kendini suçlu hissediyordu ki?
·
161 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.