Bu kitabı çok duyup okumak ancak şimdi nasip oldu. Kitabı çocuk kitabı diye düşünürken okurken, bana bambaşka şeyler düşündürdü. İç dünyamı aydınlatmaya yaradı sanki. Bence bu karakterlerin çok daha derin anlamı var. Zehir mesela belkide insanların yanlış sözleri, pınar mesela yaşam sözü, çiçek mesela gerçek sözün içimizde hayat bulması gibi gibi daha çok şey var. Ama tam anladım söylenemez bence çok daha derin olabilir. Gerçekten biraz olsun kalple bakabilen insanların bu kitabı sevmeme imkanı yok bence. Her şeyi geçtim neden ölüm konusu ele alındı bunu beklemiyordum. Çocuk kitabıydı bu, ölüm teması azıcık burktu içimi. Tam açık olmaması sanırım bu kitabı özel yapıyor. Birde şunu gözlemledim gerçek diye birşey yok herkes kendisini görüyor baktıklarında. Son olarak kitaptan bir kaç söz bırakmak istiyorum.
-Bütün büyük insanlar bir vakit çocuktular.
-Kör olan gözlerdir. İnsan kalbiyle bakmayı öğrenmeli!
-Önemli olan göz ile görünmeyendir.
-Siz benim çiçeğime hiç benzemiyorsun. Hatta yakından uzaktan alakanız yok. Çünkü sizi kimse evcilleştirmedi. Siz de kimseyi evcilleştirmediniz.
-İlk gördüğümde diğer tilkilerden farkı yoktu. Oysa şimdi o benim dostum! Benim için onun bir benzeri daha yok.
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.