Bu bir araştırma konusu olsa ismi muhtemelen şöyle olurdu: "İnsan Denen Memelinin İyiyi Yok Etme Çabası, İsa Peygamber Örneği."
Reich'in kitapta kullandığı şu cümle, "İki yüz elli yıllık deneysel doğabilimin elli yıllık uygulayımı insanoğlunu atlı araba çağından tepkili uçak çağına geçirmeye yetmiştir.
İnsan doğası denen ciddi sorunun durmadan gündeme geldiği sekiz bin yılsa insanoğlunu kendini tanımakta bir adım öteye götürememiştir." kitabın büyük bir kısmını anlatıyor aslında. Reich, Dirimin Öldürülüşü'nde gelmiş geçmiş tüm insanların, cennetten kovulan Adem ve Havva'dan başlayarak, bir yıkım aracı olduğundan bahseder. Bunun için tek istisnası İsa'dır. Peygamber İsa, biliciliğine rağmen insanların özündeki bu yıkıcılığı yok etmek için çarmıha gider.
İnsan, içinde sevgi dolu özelliklerle doğar diyor Reich. Bu bizim birincil güdülerimizdir. Ama doğduğumuz toplumun; düşmanca, kindar, egoist, haset dolu özellikleri ve en önemlilerinden olan duyguları bastırma çabaları, bizi ikincil güdülerimize sevk eder. Bunlar da doğduğumuz toplumun bize aşıladıkları, kendilerinde var olan duygulardır.
Birincil güdülerimizde doğa ile iç içe, ona olan yüksek inançla yaşarız. Yine toplumumuzun bizi manipüle etmesi ve baskılaması ile doğanın dahi düşmanı olur, içindeki her canlıyı yok etme telaşına düşeriz.
Reich'in üzerinde durduğu nokta, cinsel dürtülerimizdir. İsa'nın yaşam öyküsü ve çarmıha geriliş hikayesi etrafında bu dürtülerimizin yok edilmeye çabalanması sonucunda, İsa örneğinden yola çıkarak, Giordiano Bruno'nun yakılmasında temel rolü alan kişiyi de anarak, temel dürtülerimizin yok edilişinin artık öldürmeyi zorunlu kıldığını anlatır. Bir açıdan boşluğun doldurulması.
Reich inançlı biri değildir. Burada Hıristiyanlığı yüceltecek ya da İsa'yı getirdiği inanç bakımından yüceltme amacı gütmez. İsa onun en kuvvetli argümanıdır sadece.
Reich'in psikolojik açıdan yaklaştığı bu konuya antropolojik ve sosyolojik açıdan da bakarsak, bahsettiği sekiz bin yıllık tarihten çok daha eskiye gider, yıkıcı insanlığın bu dürtülerini doğuran nedeni, farklı bir yöne de çekebiliriz aslında. Belki de onun temel çıkış noktası medeniyetlerdir. Adem ve Havva'dan başlaması, onu en geriye götürmek amacı gütmez, bu mitsel anlatısı, İsa örneğin ulaşma biçimidir. Hatta Reich'in insan doğası ve cinsel dürtülerinden korkmasını işlediği bu kitapta Reich'e korkunun temel alınması, bir kavram olarak Korkunun temele alınmasını da sağlamak gerekirdi. Bu konuya girmemmesinin nedeni, onun cinsellik üzerine yoğunlaşmasıdır.
İnsan doğası, özünde, isterik davranışlar sergilemeye başlayana dek, yani ne yaptığını bilmeye başlayana dek iyi iken, toplum yaşamına adapte olduğu an, onun artık asla değişmeyecek, bir şeyleri değiştiremeyecek role büründüğünü anlatır bize. Bizim yalnızca birbirimizi kandırdığımıza değinir. Ona göre toplum artık davranışlarını kendine iyi ve doğru olarak kabul ettirmiş bir yapıdır. Ve bu değişmeyecektir. Umut, ideolojiler...tümü bu yapının içindeki bşr parçadır sadece.
·
227 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.