Spoiler
Ne yalan söyleyeyim ki Şermin Yaşar’ı ilk kez okuyor olmama rağmen diline hayranlık duydum. Birçok yazar gibi betimlemeleri inanılmaz derecede güzel. Kitabı anlatım teknikleriyle desteklemiş ve anlatımını güçlendirmiştir. Açıkçası Şermin Yaşar'ı okumaya başlarken çok heyecanlıydım. Bazen heyecanlarım üzüntülere bazen de sevince dönüştü. Hikaye kendi içerisinde birbirinden farklı konu birbirinden farklı duyguyu ele alan 12 öyküden oluşuyor. İlk defa okuduğum bir yazar olmasına rağmen beklentilerimin çok ötesindeydi. Dürüst olmak gerekirse bu yazar baya çetin ceviz çıktı. Beklentilerinizin aksini çıkarıyor. Hikaye de beni en çok etkileyen öykü “Şans Talih Kader Kısmet” öyküsüydü. Okurken zaman nasıl geçti anlayamadığım bir öyküydü, bazen durup düşündüm karakterleri kendi kafamda oturtup düşündüm bazenleri de empati kurup yerinde ben olsaydım napardım diye düşündüm.
Ömer Besim Usta liseye geçtiği yıl ailesi onu yatılı okula vermeyi düşünür. Besim Usta daha öncelerde boya badana işleriyle uğraşıyordu. Ama yatılı okula gideceği ve daha fazla yanında parası olmasını istediği için mahalle bakkalından bayram harçlıklarıyla kader kısmet kutusu dedikleri bir kutu satın aldı. Oyun şu şekilde her kutunun üzerinde küçük yaldızlı daireler var çocuklar o daireleri kazıyarak sayı bulmaya çalışıyor sayı çıkarsa da çikolata alıyorlardı. Bir gün tanımadığı bir mahalleye girerek Şans Talih Kader Kısmet diye bağırırken ince bir ses Kısmetçi diye Besim’e seslendi. Besim kızın yanına giderek hiç konuşmadan kutuları uzattı. Kızsa onu kolundan tutup içeriye çekti. Kız içeriye gidip para getireceğini söylemiş ve yine Besim hiçbir şey söylememiş. En sonunda elinde bir avuç parayla geldi şımarık bir kız gibi kazıyormuş kutuları. Kız iştahla çikolataları yedi ve her yeri de çikolata olmuş. O sırada Ender Başçavuş dalmış içeriye kız bir anda babasına sarılıp kurtar beni diyormuş. Babasına “Elimden bütün paramı aldı, bana zorla gofret yedirdi, beni öpmeye kalkıştı “ diyerek Besim'e iftira atmış. Ender Başçavuş bunu duyunca Besim’i ölesiye dövmüş. Eve gidince babası da öğrenmiş babası da dövmüş. Ve en sonunda iftira atılan başka bir kızla evlendirilmiş.
Aslında bu öyküyü okuduktan sonra unutmak ne mümkün her şeyi ayrıntısıyla hatırlıyorum. Yazarın bunu yazarken hangi ruh halinde olduğunu bilip yardım edebilseydik diye bile düşündüm içimden. Ve sadece hikaye değil gerçekte de böyle olayların olduğunu bilmek, acı gerçeklerle yüzleşmek hayal kırıklığına uğratıyor insanı. Keşke hayatımız bu şekil acı gerçeklerle dolu olmasa da sonu güzel biten içerisinde hiç kötülük barındırmayan hikayeler gibi olsaydı belki insanlar empati ne demek öğrenmişte olurdu. Bu öyküyü okuyanların gerçekten üzülebilmesi için empati duygusunun olması gerektiğini düşünüyorum. Empati duygusu olmadan okuyanlar ya ‘Ne güzel sonunda evlenip mutlu olmuş’ ya da ‘Hak etmiş’ diyor. Bizzat karşıma da çıkmıştı o yüzden böyle kesin konuşmalarım. Gerçekten Şermin Yaşar beklentilerimin ötesinde bir yazar oldu. Bizzat görüp tebrik bile etmek isterim hatta oturup çay bile içmek. Kim bilir belki bir zamanlar o da iftiraya uğramıştır. Hangi ruh haliyle bu öyküleri mükemmel çıkardığını bilemeyiz maalesef...
“Şans Talih Kader Kısmet”
Kalk Yerine Yat 
Şermin Yaşar
Kalk Yerine Yat Şermin Yaşar·
1 +1'leme
·147 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.