Tənhalıq sonsuzluqdan daha betərmiş....Azerbaycan Edebiyatı
Hardan başlayım,necə başlayım bilmirəm. Düzü boşluqda kimiyəm. "Kaş yavaş-yavaş oxuyardım bu qədər tez bitməsəydi" dedirtən bir kitab oldu.Kitabı oxuyanda baş obraza inanılmaz əsəbləşirdim. İçdən içə öz günahını qəbul etməyib, "məni tələyə saldı mənim günahım yoxdu" deməsi dahada obraza qarşı mənfi düşünməyimə səbəb oldu.İlk dəfədir ki bir kitabda baş obrazın bircə xususiyyətini belə bəyənmədim. Amma bir müddət sonra Sahibə qarşı olan qəzəbim keçdi və artıq acımağa başladım deyə bilərəm... Bir insan necədə öz həyatını məhv edə bilərmiş... Kristina ən sevdiyim obraz oldu. Sevgisinin qüruruna qəlib gəlməsinə icazə verməməsi onun necə güclü və heyran edici qadın oıduğunu göstərirdi. Fərəhsə təəssüf ki sevgisinin qurbanı olub...Hərkəsin dilində bir cümlə "Sevgidə qürur olmaz" Amma bu əsərdədə gördük ki qürur olmazsa o sevgidə xoşbəxtlikdə olmaz. Fərəh bəlkə fərqində deyildi ama Sahiblə həyatını birləşdirərək əslində öz sonunu gətirdi, xoşbəxtliyinin qapısını bağladı. Kitabda Fərəhin evləndikdən sonra xoşbəxt olmadığı vurğulanmayıb bəlkədə amma çəkdiyi dərdi yaşadığı əzabı iliklərimə qədər hissetdim deyə bilərəm. Bu hekayədə ən çox yanan Fərəh oldu....
Kitabda ən çox sevdiyim qisimlər isə yazardan qeydlər olan hissəydi .Kaşki o hissələr daha uzun tutulsaydı.Kitabın sonunu elə gözləmirdim>.< bir yandan təəssüf etdim, bir yandanda aşırı sevdim. Bu cür sonluqlara aşiqəm ♡.♡Normalda 10/9 verəcəkdim amma o sonluğa görə 10☆ haketdii sonuna qədər♡.♡
Qüsursuz kitab yoxdur!! Qüaurlarıyla sevin kitabları!! Kitabla qalın!Salamat qalın♡♡
·
291 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.