Babaannemin evinde bulmustum bu kitabi ama cok eski oldugu icin yipranmisti sayfalari kompak uzereydi ilk 30 sayfasını okumustum bu arada bi kitapta okumasi en zor kisim kitabin baslaridir karakterleri tanimak ve oturtmak daha zahmetli geliyor bana herneyse
Lord henrynin bu kadar bilgic bilgic konusmasi herkesinde waaww olmasi cok sinirimi bozdu dorianin ilk tanistiklari zaman etkilenmesi normal geldi sonraki surecte de henry onu kontrolu altina almis olabilir onu da anliyorum ama ilk basta 20li yaslarindaki bir gencin son zamanlarda da 30lu yaslarin sonunda olan birinin nasil kendine ait hicbir gorusu olmaz bunu cok garipsedim acikcasi dorianin konustugu sahnelerde -kitapta da belirtiliyodu- sanki lord henry konusuyordu karsimda
Lord henrynin kadinlar ve orta alt sinif hakkindaki goruslerine asla katilmiyorum ama yasadigi donem ait oldugu sinifi dusununce soylu sinifin klasik dusunce yapisi bu
Aklima simdi geldi dorian sibly azarlarken onu sig olmakla itham ediyordu aslinda kendisinin ne kadar yuzeysel olduguna bir isaret bu
Henrynin dolduruslarina gelip dorianin kendini her seyi hakettigine inandirmasida cok komik
Henry guzelligin her seyden onemli oldugunu da savunuyordu buna da katilmiyorum tabi ki insan guzel olmak ister ama ben -en azindan kendim icin- bi kisi ne kadar guzel olursa olsun insaniyetli olmadigi surece karakterleimiz uyudmadigi surece onu guzel oldugu icin sevmeye sabredemem
Doriani kitapta bjorn Anderson olarak hayal etmistim bjorn Andersonin yasli halini gordugumde ben de yaslanmaktan korktugumu itiraf ediyorum
Kitabi okurken sıkıldığım anlar oldu ancak su an iyi ki okumusum diyorum