Kötülüğe karşı iyilik, ölüme karşı hayat
Kötülüğe karşı iyilik, ölüme karşı hayat
(Spoiler İçermez)
Mahşer'de bir çok karakter, bir çok kişisel tarih ve birbirine dört dörtlük bağlanan bir çok hikâye yaratıyor, bunların hepsini ince ince birbirine bağlıyor. Böylesine hacimli bir kitap için bence büyük bir başarı bu. Kalemi asla teklemiyor, asla öylesine yazılmış, sırıtan, kitabın atmosferine zarar veren bir bölüm okumuyor veya böyle bir şeye rastlamıyoruz. Stephen King bütün tasvirlerinde ve diyaloglarında çok iyi bir çıta tutturuyor, hatta tasvirlerinde, 400-450 sayfa boyunca süren ve hastalığın nasıl yayıldığını anlattığı bölümler çok etkileyici bir etki yaratıyor, ilk okuyuşumda hapşıran bütün insanlardan hakiki anlamda korkmaya başlamıştım- hastalık böyle yayılıyor çünkü, Kaptan Trips bir grip türü.
Kitap aslında 3 bölümden oluşuyor.Gribin yayılması,İnsanların bir araya gelme süreci ve son diye adlandırdığım o değişik kısım var.
Kötülüğe karşı iyilik, ölüme karşı hayat diyerek Stephen King bir kez daha o en eski hikâyeye dayıyor sırtını; bütün iyiler bütün kötülere karşı birleşmeli ve kötülüğün, şeytanın gücünü yerle bir etmeli. Uygarlık bir kez daha kurulmalı, ama bu sefer hırsın, kötülüğün, şeytani olanın sözü geçmemeli diyor...böyle diyor ama insanın sadece iyi veya sadece kötü olmadığını bilerek, bize bunu karakterlerinde göstererek her uygarlık iddiasının kötülüğe açık bir davetiye olduğunu da hissettiriyor sanki; sanki böyle olmaması imkânsızmış, kaçınılmazmış gibi
Mahşer, gerçekten tüyler ürpertici. İşin içine ortak rüyalar girince ne tüyler ürpertici olmaz ki zaten? Fark ediyorsunuz ki eserde bir süre sonra endişelendiğimiz son şey salgın.
Ayrıca
Mahşer'in 1994 yılında yapılmış bir TV mini dizi uyarlaması bulunuyor.
·
180 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.