Şahika & Feraye Allah ölüm acısını dağlara vermiş, tasiyamayip yıkılmış. Nehirlere vermiş, ağlamaktan kurumuş. Rüzgarlara vermiş, esmis esmis tükenmiş. En sonunda hepsi dile gelerek, al bu acıyı dayanamıyoruz; diyerek Allah a yalvarmis. Allah ölüm acısını onlardan almış, biz insanlara vermiş. İnsanoğlu arsizmis. Çabuk unuturmus, çabuk alışirmis.
Bu ekmeği benim yemem doğru olmaz komutanım. Çünkü benim ölümüm yaklaştı. Bu ekmeği, düşmana karşı yeniden çarpışacak arkadaşım yesin ki, ekmek ziyan olmasın...(böyle bir destandır Çanakkale.)
·
202 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.