kaplan ve cambaz’ı “çocuk kitabı” olduğunu bilmeden almıştım, itiraf etmeliyim kapağına düştüm :) daha önce tamaro okumadığım için yazarı tanımaya buradan başlayabileceğimi düşündüm. elime alıp “can çocuk” logosunu gördüğümde şaşırdım ama zaten çocuk kitaplarının yetişkinlerin de okuması gerektiğini düşünenlerdenim.
kitabı okuduktan sonra görüşüm ise kesinlikle bir çocuk kitabı olmadığıydı.
kaplan ve cambaz; varlığını anlamlandırma çabası, merak, özgürlük, doğa, bağlanma, ölüm gibi yaşınız kaç olursa olsun düşünmeden edemediğimiz kavramlar üzerine yoğunlaşıyor.
kaplanın doğumundan ölümüne uzanan yolda, kaderini kabullenmemesine ve karakterini gerçekleştirme çabasına tanıklık ediyoruz. bana pek çok noktada samed behrengi’nin küçük kara balık’ını hatırlattı. ancak yaş grubu olarak daha ileri yaşlara hitap etmesi bakımından mevzu edindiği kavramlar biraz daha derin.
sade ve sıcacık bir dil, hele ki içinden geçtiğimiz yorucu gündemler arasında neredeyse koca bir nefes. en azından benim için öyle oldu.
çocuklar için uygun mu bilmiyorum ama yetişkinler için güzel bir mola olduğunu düşünüyorum.
emeği geçen herkesin eline, gözüne sağlık.
.
“Umut mu?"
Kaplan bu sözü hiç duymamıştı. "Nedir o?" diye sormuştu.
"Dünyanın dönmesini, hayatın sürmesini sağlayan alçakgönüllü güçtür.
.
Kulübedeki adam bir kez ona, "Senin susuzluğun, suyla dindirilen türden değil," demişti. "Merak sende sorular yaratıyor ve sorular bir ırmağın coşkun sularına benzer. Onu asla durduramazsın, asla tek bir damlasını yakalayıp, 'işte bu gerçekten sonuncuydu, diyemezsin."
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.