Bu kitabı okuyana kadar Dostoyevski'nin yazım sitilini öğrenmiş olduğumu düşünüyordum ancak bu eser tüm düşüncemi değiştirdi, ilk kez Dostoyevski'den fantastik bir öykü okudum. Kısacık bir öykü zaten tek oturuşta bitirilebilecek kadar kısa ve akıcı.
Şehirde sergilenen timsahı görmeye gidenlerden biri olan İvan Matveiç timsah tarafından yutulur ve öykümüz burada başlar. Bir timsahın midesinde olan İvan ölmek şöyle dursun tırnağına dahi zarar gelmez. Sergiye beraber geldiği arkadaşları ile konuşmaya devam eder. İvan ortama ve şartlara hızlıca ayak uydurur. Ayrıca Dostoyevski kendi tarzı dışında yazmış olsa da küçük dokunuşlar ile bilindik tarzından parçalar görmek mümkün. Siyasal ve toplumsal eleştiriler gayet yerinde. Benim için eksi yanı ise belirsiz bir sonu olması. Sonu bana kalan kitaplar ne yazık ki beni tatmin etmiyor.
·
106 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.