Ali Ayçil hocam ile yollarımız Naz Bitti ile kesişmişti , Kovulmuşların Evi ile de devam ediyor. Oturdum aldım elime kitabı,kitap konuşuyor da ben uslu bir çocuk gibi köşeme oturmuş onu dinliyormuşum gibi. Ama nasıl bir dinlenme...
Niye bilmiyorum bu tür kitaplar hep beni buluyor ya da ben onları buluyorum bilmiyorum. Ama bir şekilde Suna ile konuşma seansı gibi kitaplar çıkıyor karşıma. İyi ki de çıkıyor. İçimden geçip fakat içimden geçenlerle kuramadığım cümlelerimi bu kitaplarda buluyorum hep. Ama nasıl iyi oluyorum böyle olunca. Daha senin gibi kitaplarla yollarımızın kesişmesi dileğiyle. :/
·
201 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.