Çizgi romanları hiç sevmem ve hiç okumadım. Ama Hakan Günday “ne yazarsa yazsın okurum” dediğim bir yazar ve beni hiçbir zaman bu sözümden utandırmadı. Kitap düşüp dizini yaralayan bir adamın hiçbir şey hatırlamamasıyla başlıyor ve hayal dünyasında devam ediyor. Bazı cümleleri uzaklara dalmama sebep oldu. Kinyas ve Kayra’dan sonra favori Hakan Günday kitabım oldu ve başucumda duracak ara ara açıp rastgele okuyacağım. Cümleler çok derin bazıları inceden laf sokuyor. Yine mükemmel bir zekanın mükemmel bir eseri.
·
396 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.