Mateo ve Rufus ; 24 saat içinde ölüm haberlerini alan iki yabancı. Son arkadaş adlı uygulamayla tanışıp kalan saatlerini dolu dolu geçirmeye çalışırken birbirlerinin hayatlarına karışıyorlar . Rufus daha cesur belalı bir tipken Mateo daha içine kapanık evcimen birisi. Normal şartlarda birbirlerini tanımayan bu ikili öleceklerini bile bile birbirlerine umut aşılayıp veda etmeleri gereken insanlara veda etmeye başlıyorlar. Mateo'nun veda edecek sadece babası ve bir arkadaşı ( Lidia ) varken Rufus'un veda edecek ailesi olmamasına rağmen minik bir arkadaş grubuna sahip olması çok anlamlıydı. İkisinin de trajik yaşamlara sahip olması okurken kafamda sürekli biraz daha yaşasınlar nolur diye çırpınmama sebep oldu . Kitabın daha uzun zaman diliminde geçmesini isterdim çünkü okurken rahat nefes alsınlar diye kıvranıp durdum . Tüm bunlar yaşanırken birbilerine karşı hisler beslemeleri bana savaşta bile çiçek açar sözünü hatırlattı. Kitabı okurken tuhaf bir şekilde umutsuzluğa değil de ümit etmeye başladım. Hayatı sorguladığım ve yaşamaktan bunaldığım şu süreçte aslında yapmam gerekenler ve bunlar için zamanımın olması gerçeğini yüzüme çarptı. Üstelik karakterlerin yaşlarının benden küçük olması beni bir hayli üzdü sanki gerçekten genç insanları kaybetmişim gibi üzüldüm . Hayatta sürekli debelendiğinizi hissettiğinizde bir göz atmanız gereken , düşünceleri değiştiren , farklı bir bakış açısı sağlayan güzel bir kitaptı . Fırsatınız olursa okuyun derim .
SPOİ :
Açıkçası Rufus'un kendini pervasızca yola atmasını beklemiyordum son ana kadar doğal bir şekilde ölecek sanmıştım bu durum beni oldukça üzdü. Onun dışında boşlukta hissederken beklentileri çok yüksekte tutmadan okunabilecek bir kitaptı.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.