Angola,Afrika kıtasında bir ülke. 1975 yılında 30 yıla yakın bir süre devam eden iç savaş sonrası bağımsızlığını kazanmış. Ve o zamana dek 500 yıl boyunca Portekiz sömürgesiymiş.
Yazarımızın iç savaş süreci arka planında anlattığı agarofobisi(açık alan korkusu) olan Ludo'nun hikâyesi bu kitap. Önsözünde Ludovica Fernandes Mano'nun 5 Ekim 2010'da 85 yaşında öldüğünü ve 28 yıllık günlüklerini yazara verdiğini söylüyor. Malesef internette bunu doğrulayıcı bir bilgi bulamamdım ama yine de bu hikâyenin yaşanmış olma ihtimali bile çok etkileyici.
Gelelim kitabımıza. Ludo çocukluktan beri gökyüzünden korkan bir kız. Yaz kış bir şemsiyeyle dışarı çıkabiliyor. Ailesinin ölümü ve ablası Odete'in evlenmesi sonucu kardeşi ve onun eşiyle Angola'ya taşınıyor. Ve artık neredeyse hiç evden çıkmaz oluyor. Odete'in eşi Orlando tarafından hediye edilen albino köpeği Fantasma ile biraz sosyalleşebiliyor. İç savaşın başladığı sıralarda ablası ve eniştesi bir misafirliğe gidiyor ve hiç geri dönmüyorlar. Korkan ve endişelenen Ludo bazı olaylar sonucu dış kapının yerine duvar örüyor ve 30 yıl boyunca hiç ayrılmayacağı eve kapanmış oluyor.Terasa başında bir kutuyla çıkarak oradaki meyve sebze ekip dikiyor ilgileniyor Luda. Zamanla azalan yemek için güvercin avlıyor;azalan yakıt için masa sandalyeleri,kitapları ve hatta döşemeleri söküp yakıyor. Onun hayatının arka planında yaşanılan iç savaştan hikayeler de sunuyor yazar bize.Ve o insanların hikayeleri bir şekilde birbirine bağlanıyor ki bunı da çok beğendim.
Köpeğinin ölümünden sonra gözleri de bozulan Ludo,kendine sakladığı az sayıdaki kitabı da okuyamaz oluyor. Ve sadece günlüğüne,duvarlara,yerlere yazmaya başlıyor.
Uzun zaman sonra Ludo bir gün masasının üzerinde bir ekmek buluyor ve Subalu ile tanışmaları ve bir şekilde hikayenin de sonlanmadı bu vasıtayla oluyor.
Kitap,tahmin etmediğim kadar hızlı okunudu.Olay ilgi çekiciydi ve yazım tarzı son derece akıcıydı.Sadece Ludo karakterinin iç dunyasına girmek uzun sürdü.Bir insan nasıl 30 yıl boyunca evden çıkmadan yaşayabilir,diye gerçekten düşündüm. Ve evcimen bir insan olmama rağmen bir yol bulamadım.
Ben kitabı sevdim.Kesinlikle bir şansı hakediyor.
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.