Sahi neydi körlük? Gözlerin görmemesi mi yoksa bakıp da görmemek mi? İnsandan insana toplumdan topluma geçen bir illet olamaz mıydı? Kitabı okuduğumda aslında gerçeklerle yüzleştim. Nasıl da insanların doğrulara, gerçeklere, iyiye, olması gerekene kör bakarken yanlışı, sahteyi, kötülüğü içselleştirme eğilimi olduğunu gördüm. Bunun için görme uzvunun işlevini yerine getirip getirmemesi ile pek bir alakasının olmadığını anladım. Varolan gerçeklerin yok olan acı kayıpları ile yüzleştim bir nevi. Toplumda varolan çarpık bir zihniyetin insandan insana nasıl da bulaşıp kaosa sürükleyebileceğini, gerçeklere sırtını dönüp bu kaostan beslenen varlıklar olduğunu düşündüm. Bu kitap bana benzetmelerden yola çıkarak acı gerçekleri hatırlamama yardımcı oldu. Bakış açımı değiştirdi. Herseye rağmen umudun hiç bitmeyişini ve bir gün herkesin bu uykudan uyanabileceğine ve gözlerini gerçeklere açabileceğini de hissettirdi.
·
117 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.