Dürüst olmak gerekirse ben kitabı sevmedim. Elbette nefret ede ede okumadım ama sadece pek bana hitap eden ve beklentimi karşılayan bir kitap değildi. Şöyle, ben lise dönemlerimdeyken livaneli hayli popüler bir yazardı. Serenad mutluluk falan herkesin ellerindeydi ve sürekli görmek de garip bir şekilde zihnime Livaneli kitaplarının çok iyi olduğunu kodlamıştı. Balıkçı ve Oğlu kitabı da yazarın okuduğum ilk kitabı diyebiliriz. Artık benim beklentilerim yüzünden mi yoksa gerçekten öyle mi bilmiyorum ama kitap kafamda çok aşağıda kaldı.
Yazar bu kurguda daha çok göçmenleri ele alıyor. Bir dönemler her gün televizyonlarda gördüğümüz o batan göçmen botları, akın akın ülkelerinden kaçan insanlar... Kurguyla ilgili ilk olarak söylemek istediğim şey kitabın sonunda yaptığı söyleşinin aksine bence göçmen problemine gayet de taraflı yaklaşmıştı. Çünkü kurgu bir göçmenin hayatı çevresinde dönmüyordu hayır. Bir göçmenin kıyısına düştüğü ülkede hayatına değdiği bir aile çevresinde dönüyordu.
Bir kere bu konu öyle kıyısından geçip gidilecek kadar hafif bir konu değil bana göre. Başlı başına katmanları olan ve kelimenin tam anlamıyla 'çok yönlü' bir konu. Yani yazar dram yaratmak istemediğini söylemişti ancak az cümle ve birkaç paragrafla bile dramatize etmiş gibiydi. Çünkü anlatılanın aksine mevzubahis sadece kadınlar ve çocuklar değil. Çok daha fazlası.
Göçmen sorunuyla daha önce hiç ilgilenmemiş biriyseniz yazarın anlattığı hikayeyi sevebilirsiniz. Ben bu konuyla oldukça iç içe olan hatta bizzat bununla ilgili bir proje ve Tübitak çalışmasında bulunmuş biri olarak kitaba ısınamadım. Bilmiyorum bir şeyler çok havada ve eksik kaldı. Anlatmak istediği o olmadığı halde kitabı bitirdiğinizde ah evet sanırım öyle dediğiniz bir noktada bulabilirsiniz kendinizi. Bilmiyorum belki de ben kitaplara fazla anlam yüklüyorum. Bu da bir seçenek.
Göçmen, günümüz adıyla mülteci sorunu çift taraflı bir sorundur. Üst paragrafta da değindiğim gibi çok katmanlıdır. Gelenin kimliğinden yaşayacağı yerin ekonomisine kadar uzanan bir araştırma alanı vardır ve bizim ülkemizde bu artık başlı başına bir sorun haline gelmişken bu kitap yazarın olmasını istediği duyguları maalesef ki üzerimizde bırakmıyor. Çünkü eminim ki benim gibi kitabı okurken her güzel cümleden sonra kafasında amalar sıralayan onlarca insan var. Çünkü eskiden yalnızca onlar mağdurken şimdi ise hem onlar hem de biz mağduruz.
Zülfü Livaneli
Zülfü Livaneli
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.