Bu kitapta Franz Kafka'nın paronayaklığı bana kendimi hatırlattı çok ama çok saçma şeylerde bile kendini garip suçlu hissetmesi bana çok tanıdık babasına o kadar yabancı ki kitabın adı bile "babama" değil "babaya mektup" aslında bende öyleyim daha çok abime karşı örneğin der ki pantolonumun cebindeki anahtarı getir hemen paronayaklığım tutar nerede bu anahtar ya bulamazsam şöyle böyle bu artık insanın iradesinin dışında gerçekleşen bir şeydir buna seni insanlar mahkum etmiştir ve kitabı Franz Kafka öldükten sonra babasının okuması ayrı bir yara yani insanlar kendine insan diyenler mutlaka okusun bu başyapıtı...
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.