Yazarın okuduğum ilk öykü kitabı. Tarzını birkaç öyküyü okuduktan sonra anlayabildim. Dil olarak "harbilik" jargonu kullanılmış. Okurken ağlayacak gibi olurken birden kahkaha atıyorum. Bir burukluk yaşıyorum derken içim coşku doluyor. Velhasıl birçok zıt duyguyu aynı anda yaşadım. Benzer şekilde yazan Sezgin Kaymaz 'ı da beğenerek okumuştum.
Bir çocuğun, bir kadının, bir kardeşin, bir genç kızın gidenlerin arkasından yaşadığı acıları, açtığı yaraları, kabuk tutan yaraların kanamalarının anlatıldığı güzel bir otobiyografik öykü kitabı.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.