Derebeylik düzenine en güzel eleştirilerden birisidir Don Kişot. Aynı zamanda şövalyelik üzerine en önemli eserdir ama işin garibi diğer şövalye eserleriyle dalga geçmek amaçlı yazılmış bir eserdir. Yolculuk metaforunu da en iyi işleyen eserlerden birisidir. ''Varmak değil, yol güzel yol!'' derler ya, bunu Don Kişot'ta net bir şekilde görebiliriz. Yolculuk kendi kendine bir öğretmen olabilir bazı durumlarda.
Don Kişot'un tek suçu idealini doğru zamanda yapmamasıdır. Onun yaşadığı dönem artık şövalyelik durumlarının kalktığı bir dönemken o şövalye olmak istemiş. Belki çok önce yaşasaymış, bu ideali gerçekten gerçekleşebilirmiş. İnsan maalesef yaşadığı döneme yenilen bir varlık. Don Kişot da çağ dışı emellerle dolmuş bir varlık olarak karşımıza çıkıyor.