Kitabın ilk 10-15 sayfasında bırakmayı düşündüm. Kim, kime, neyi anlatıyordu? Anlayamamıştım. Öyküleri okumaya devam ettiğimde ise elimden bırakamadım. Ne olacak diye düşündüm bir sonraki sayfada. Günlük dille beraber yapılan benzetmeler ve kullanılan söz sanatlarıyla daha önce okumadığım bir üslup vardı. Hem edebi yönden çok güçlü hemde çok samimi ve içten. Öyküler genelde köyden kente göç etmiş, büyük şehre ayak uyduramamış kimi zaman erkekleri kimi zaman kadınları anlatan hem hüzünlü hemde - örneğin son hikayenin bitişi - yüzümü güldüren öykülerdi. Diğer kitapları da bu şekildeyse yazarın bütün kitaplarını okumayı düşünüyorum
·
139 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.