Kitabın başında çok fazla ayrıntı içermesine rağmen okuyucuyu sarıp sarmalıyor, Oblomov'un bazen anlamsız tavırları da çileden çıkarıyor.
Kitabın sonuna doğru ise elinizden bırakamıyor, bir an önce son sayfayı bulmak istiyorsunuz.
Oblomov'un literatüre kazandırdığı terim ise 'Oblomovluk'.