Her kitabını bir çırpıda bitirdiğim Stefan Zweig'in Korku'sunu da soluksuz okudum.
Bir burjuvazi kadını olan Irene yaşadığı hayata bir anlam yükleyemediği, yaşamını tekdüze bulduğu için kendisini boşlukta hisseder ve yeni tanıştığı sanatçı bir gençle yasak aşk yaşar. Avukat kocası ilişkinin farkında olmasına rağmen eşine sezdirmez ve fakat peşine taktığı sahte şantajcı vasıtasıyla İrene'nin davranışlarını kontrol altında tutmak ve pişman olarak kendisine geri dönmesini sağlamak istemektedir. Roman İrene'nin bu süre zarfında yakalanacağı, düzenli aile hayatını yitireceği, hayatının mahvolacağı "korku"suyla çektiği vicdan azabını irdelemektedir. Duyduğu suçluluk hissi ve endişe içerisinde yaptığının ne kadar mantığa aykırı ve basit olduğunun, aslında aile yaşantısının ne kadar sağlıklı yürüdüğünün, kocasının üstün nitelikli bir kişi olduğunun ve çocuklarına gerekli alakayı göstermediğinin farkına varır. Bu farkına varışın verdiği vicdan azabı ve şantajcı kadının peşini bırakmayacağı düşüncesiyle intiharın eşiğine gelir.
Romanın ortalarında avukat kocanın sözleriyle ifade edildiği üzere, suçlu kişiyi kahreden aldığı ceza değil, suçun ortaya çıkması ihtimalidir.
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.