Delilik, ardına sığınılan kimi zaman bir sığınak gibi.
Açıkcası bu kitabı okurken tekrar tekrar hayallerini,gerçek benliğini insanlar ne der korkusuyla gizli kuytularında saklayan kişilerin ne kadar kalabalık bir grup olduğunu fark etmek üzüntü verdi. İşin en ironik yanı ise herkesin neredeyse aynı sebepten benliklerini saklıyor oluşları. Ve daha ironiği ise cesaret edemediklerini cesaret edebilenleri “deli” diye adlandırmaları.
Daha genç yaşlarımda cesaret konusunda insanların domino etkisi yaratabileceğini düşünürdüm,görüyorum ki yaşım gereği gördüğüm düşlerden biriymiş sadece bu.
Kitap aslında basit bir dille yazılmış olsa da düşünmek için çok fazla mola verdiriyor,
özellikle son sayfalarda bahsedilen madonna tablosu beni oldukça etkiledi.