Selam millet
Kısa ama öz olan bir kitap ile geldim
Kitap azıcık kalbimi kırmış olabilir
Siz mutlu sonlu mu mutsuz sonlu kitapları mı seviyorsunuz?
Kitabın Konusuna Gelecek Olursak
•İz ve Umut çocukluktan itibaren arkadaşlardır.
•İz babaannesini Alzheimer hastalığı yüzünden kaybetmiştir ve bu hastalık en büyük korkusu hâline gelmiştir
•Umut ona her anlamda umut olmuştur ve arkadaşlıkları evliliğe evrilmiştir.
•Ama onları en korktukları hastalık yakalamıştır.
•İz, Alzheimer hastası olmuştur ve Umut’tan kendisini öldürmesini ister.
•İkisinin yaşadıkları ve yaşayacakları tam da bu noktada başlar
Kitabın Yorumuna Gelecek Olursak
•Puanım 8.5
•Kitap bir oturuşta bitirebileceğiniz bir kitap 185 sayfa
•Umut’un bakış açısından okuyoruz
•İz ile ilk tanıştığı yıllardan, arkadaşlıklarından ve en çokta İz’i nasıl sevdiğini anlatıyor.
•İz’in gençliğinden aile baskısı yüzünden avukatlık yapmak zorunda olduğundan evlendikten sonra hayalindeki işe sanata yönelmesine ve daha çok karakter gelişimini okuyoruz. Ki kitaplarda en sevdiğim karakter gelişimini okumaktır
•Hastalık içeren kitaplar her zaman beni üzüyor. Çünkü sevdiğimiz insanlar gözümüzün önünde bir bir yiterken elimizden hiçbir şey gelmiyor.
•Kitabın başında Umut, İz’i öldüreceğini söylediğinde bir şoka girdim kitabın başı sonunda belli dedim ama sonuna geldiğimde bir nutkum tutuldu
•Konuyu biraz daha derinlemesine okumak isterdim.
•Ama sırf sonu için bile okunur dediğim bir kitap
Sizlere alıntı bırakarak kaçıyorum
#alıntı
Başlangıcımı hatırlamıyorum. Doğduğum anı, ciğerlerimin havayla ilk temasında canımın yanıp yanmadığını, ağlayıp ağladığımı, annemin beni görünce ne yaptığını... Bunların hiçbirini hatırlamıyorum. İnsan, başlangıcını kendi tasarlamak üzere gelmiş dünyaya. Benim de başlangıcım, doğumumdan sekiz sene sonrasına dayanıyor; onu ilk gördügüm güne...
Ben Umut. Admın hakkını verememiş, otuz dört yaşında bir adamım. Portakalı, kırmızı lahanayı ve İz’i çok severim. Âşığım ve övünebileceğim başka bir meziyetim yok. Evet, meziyet; zira aşkın yetenek işi olduğuna inanıyorum. Yeteneğin ise sonradan edinilemeyeceğine, doğuştan bahşedildiğine... Aşkı yaşama yetisi bana bahsedilmiş. Ben de bu lütfun kymetini bilecek ve aşık olduğum kadını, bu hayattaki en değerli varlığımı öldüreceğim. İz’i...
Günün birinde benim de kanatlarım çıkacak olursa, uçacağıma sevinmem, kanatlarım çıkaracak kadar çaresiz kaldığıma üzülürüm.
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.