Tolstoy'un kaleminden çıkan harika bir eserdi. Kitabın sonu belli olmasına rağmen yazarın dili sayesinde kitap akıcı ilerliyor ve elinizden bırakamıyorsunuz.
"Belki de sürdürdüğüm yaşam, sürdürmen gereken yaşam değildir?"
Okuduğum bu satırlarla birlikte orada takılı kaldım. Çoğu yerde hayatı, ölümü sorguluyorsunuz. Devam edemeyip o sayfalarla bakışıyorsunuz. İvan İlyiç ile aramızda öyle bir bağ oluşmuş ki onun için üzülüp kitabın sonunu değiştirmek istedim.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.