Kitap gerçek bir hikayeye dayandığını ifade ederek başlıyor. Çocukluğundan beri beraber büyümüş olan Salim, Efe ve Canan’ın hikayesi. Kitabın kalın olması karakter gelişiminde çok olumlu bir etki sağlamış her karakterin çocukluktan yetişkinliğine kadar geçirdikleri evrimi ve gelişimleri okuyucuya çok güzel geçiyor derin bağlar kurmayı sağlıyor. Favori karakterim Efe oldu. Sorumluluk almasını küçük yaştan öğrenmesi geleceği için çabalaması aklı başındalığı ve en güzeli sevgi dili seviş şekli çok naifti. Kitaptaki en hoşuma giden bir diğer nokta iki farklı karakterin aşka olan iki farklı bakış açılarını okuyor olmamızdı biri camdan bir kalbe dokunur gibi korkarak severken diğeri hoyratça kendiyle beraber sevdiğini de yakarcasına gösteriyordu sevgisini. Bu da bana aşkın bir çok kalıba,tanıma, şekle girebileceğini tekrar gösterdi çok etkileyici bir sonu vardı gerçek bir hikaye olduğu için hikayenin gidişatında olaylara karşı diyebileceğim pek bir şey yok. Tek sevmediğim kısım yazarın bazı yerlerde kendi fikirlerini hissettirmesi karakterleri iyi ya da kötü yargılar cümleler kurmasıydı bu da akışı bozuyordu. Bütün bunların dışında sizi içine hızlıca çeken çok akıcı duygudan duyguya sokan bir kitaptı.