Yıllar önce ayrılmış sonrada yolları kesişmiş ve aşkları hala aynı kalan bu çift birbirine şans vermişti. Artık evlilik telaşı sarmıştı çiftimizi. Aslında onlar küçük sade bir niksh hayal ederken. Araya annelerinde girmesiyle ortalık bir anda karışıyor. Bir anda Munise kendini hiç istemediği o düğün telaşının içinde buluyor. Sonrası mı? Artık helalinden düğün fobim, akraba fobim ve en önemlisi evlilik fobim var. Munise bir yere kadar dayandı çünkü Ezel gerçekten onu her anlamda yalnız bırakmadı. Gerektiği yerlerde müdahale etti. Kimseyi kırmadan ortak bir yol buldu. Bu konuda Ezel'in kız kardeşi Azra da onların yanında oldu. Peki ya benim Ezel'im olmazsa? Korkusu yerleşti yüreğime. O yüzden olmayan evlilik planlarımdan sıyrılıp bu güzel çifti okumaya devam ettim..
Kitaba başladığım an elimden bırakmayacağımı biliyordum. Çünkü adı gibi sımsıcak ve çok keyifli başladı. İnanın devamında da aynı duygularla çevirdim sayfaları. Yazarı taktir ettiğim çok yönleri var. Kendisi favorilerimden ama bu kitapta bir kez daha kendisine yakışır davranıştı. Neden mi? Şöyle söyleyeyim normalde bu bir devam kitabı ve bu kitabı tek okuyan insanların bir kopukluk yaşaması gerekir. Ama yazarımız buna izin vermemiş. Küçük küçük detaylar vererek hem benim gibi okuyanlara unutmuş olma ihtimalimize karşı hatırlatma yapmış, hem de okumayan dostlar için bilgiler vermişti. Bu çok önemli bir detaydı benim gözümde. Kalemin akıcı oluşu da bir çırpıda etkendi ama ben verdiği mesajları da çok severek okudum. Her bir detay eğlenceliydi. Aslında hüzünlü gülüşmeler bile dudağınızda bir iki cümle sonra kahkahalara dönüşüyordu demek daha doğru olur sanırım. Çünkü Ezel karısının hüzünlü kalmasına hiç izin vermedi. Güzel sevdi vesselam!
Yıllar önce ki hallerinden daha olgun olmaları ilişkilerini daha doğru adımlarla ilerletti. Kavga etmek yerine dinlemek, küsmek yerine anlamak ve güzel sevmek. Munise ve kayinvalidesi arasındaki bir diyalog beni ağlattı. Bir kadın ne olursa olsun bir kadının yanında olmalı mesajı güzel işlenmişti. Ama Gonca karakteri beni hüsrana uğrattı. Biz kadınlar rn başta kendimizin düşmanıyız. Kendi içimizdeki cevheri göremeyecek kadar kör olmak tamamen bizim hatamız.. Neyse! Sakinim. Kaptırdım gidiyorum değil mi? Bence herkesin çok seveceği bir kitaptı. Gözüm kapalı tavsiyemdir!
·
192 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.