“Mutlaka Okunması Gerekir” diyemeyeceğim…
Kitabın konusunu çok ilgimi çektiği için okudum. Aylaklık yabancı olduğum bir konu değil, çocukluk ve öğrencilik yılların aylaklık ile geçti. Yazılanlar benim biyografim gibiydi, bu yüzden çok farklı bir şey ile karşılaşmadım. Ayşe ve Güler ile ilgili kısımlarda sıkıntıdan baygınlık geçirecektim, incecik kitabı bir haftada zor bitirdim. Çalışan biriyseniz, vaktiniz kısıtlı biriyse çok önermem ancak bol vaktiniz varsa kitaplıkda kalmayı hakeden bir kitap olabilir. Şu kısmı atlamadan geçemeyeceğim, en sevdiğim kısım olmuştur;
“Dünyada hepimiz sallantılı, korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz. Tutunacak bir şey olmadı mı insan yuvarlanır. Tramvaylardaki tutamaklar gibi. Uzanır tutunurlar. Kimi zenginliğine tutunur; kimi müdürlüğüne; kimi işine, sanatına. Çocuklarına tutunanlar vardır. Herkes kendi tutamağının en iyi, en yüksek olduğuna inanır. Gülünçlüğünü fark etmez. Kağızman köylerinden birinde bir çift öküzüne tutunan bir adam tanıdım. Öküzleri besiliydi, pırıl pırıldı. Herkesin, "— Veli ağanın öküzleri gibi öküz, yoktur," demesini isterdi. Daha gülünçleri de vardır. Ben, toplumdaki değerlerin ikiyüzlülüğünü, sahteliğini, gülünçlüğünü göreli beri, gülünç olmayan tek tutamağı arıyorum: Gerçek sevgiyi! Bir kadın. Birbirimize yeteceğimizi, benimle birlik düşünen, duyan, seven bir kadın!”
·
223 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.