Ağır... Çok ağırdı...
Ağır.. Hem de çok ağırdı...
Yalnızlığı nasıl tercih ettiğimize dikkat çeken bir anlatımdı.
İletişimsizlik, sevgisizlik tercihleri de cabası...
İşte yüreğinize yara bırakacak o izler;
- Görünürde her zaman gülümsüyor olsam da içeride çaresiz bir mücadeleyle debeleniyordum.
- Ne yaparsayım yapayım bir insana doğrudan derdimi anlatamıyordum.
- Yoksulluk kapıdan girince aşk pencereden uçar.
- Farklı görünsek de -ikimiz de bu insan dünyasının işleme şeklinden koptuğumuz ve ikimizin de kafası karışık olduğu için- aynıydık. Bizi ayıran temel fark ise, benimkinden farklı olarak, onun soytarılığının tamamen bilinçsiz olması ve kendi trajik doğasından tamamen habersiz olmasaydı.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.