Dalgaların Sesi İncelemesi
Dalgaların Sesi, isminden de anlaşılacağı üzere doğanın, denizin oldukça önemli rol aldığı bir kitaptı. Doğa ve insan üzerine bir çok kitap vardır ve genellikle bu tema bana çok özel bir haz verir. Özellikle de Dalgaların Sesi kitabındaki gibi doğa insanın üzerine hâkimiyet kurmuşsa. Doğanın hem o sert ve eğilmez duruşu hem insanı hizaya getirişi hem de kucaklayıcı ve bereketli oluşu her açıdan mükemmel gelir bana. Yukio Mishima genel olarak gelenekselci bir yazardır. Ve bu yönünü kitabında da net olarak görebiliyoruz. İnsanların yolunda giden her şey için tanrıya şükretmeleri, dilekleri için mutlaka tapınağa gitmeleri, zorlu bir yolculuğa çıkmadan önce tanrılara dua etmeleri bu geleneksilliğin bir kısmını oluşturuyordu. Diğer bir kısmını ise insanların sosyokültürel davranışları oluşturuyordu. Tabulara karşı gelmeme, etik kuralların dışına çıkılmama, aileye bağımlı bir yaşantı gibi ögeler tüm kitap boyunca varlığını hissettiriyordu. Karakter olarak Çiyoko karakteri benim için özel bir karakter oldu. Çünkü ciddi özgüvensizlik problemleri vardı ve aslında kötü bir niyeti olmamasına rağmen yaptığı şeylerin sonuçlarından pişmanlık duyan bir karakterdi. Şinji'nin tek bir iltifatı ile ne kadar mutlu olduğunu görmek sanırım fazla gerçek hissettirdi. Çünkü Çiyoko olduğu konum ve yetiştiği aile itibariyle muhtemelen iltifatlardan, övgülerden uzak bir kız değildi. Ancak gerçekten sevdiğiniz ve beklenti içinde olduğunuz biri size gökyüzünün mavi olduğunu söylerse sanki daha önce hiç bunun farkında değilmişsiniz, her sabah gökyüzünü görmüyormuşsunuz gibi ilgi çekici ve hiç olmadığı kadar gerçek gelir.
Yukio Mishima ilk defa okuduğum bir yazardı ve bu son olmayacak. Gerek yazarın biyografisi gerek edebi kişiliği oldukça ilgimi çekti. Okuyacak herkese keyifli okumalar diliyorum.
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.