Bazı insanlar doğarken daha şanssızdır.Çünkü her toplumda bir hayat kadınının çocuğu olmak şansınızın elinden alındığının göstergesidir.
Yine derinden etkilendiğim bir kitap okudum. Kahramanımız Arap asıllı 10 yaşında(aslında 14) Momo’nun gözüyle okuyoruz kitabı.Momo bir hayat kadınının oğlu ve o dönem Paris’inde hayat kadınlarının çocuk sahibi olması yasak olduğu için annesi Momo’yu eskiden tıpkı kendisi gibi hayat kadını olan ve yaşı ilerlediği için bu işi bırakmış ve hayatını bu kadınların çocuklarına bakmaya adamış Madam Rosa’ya bırakıyor. (Madam Rosa ‘nın bir kreşi var ve Momo oradaki çocuklardan sadece biri.) Madam Rosa ise Naziler’den yıllarca işkence görmüş ve hayatı boyunca bu korku ile yaşamaya devam eden bir yahudi.
Kitapta yaşama hakkı elinden alınmış annesini ve babasını hiç tanımamış, sevgi, şefkat , bir yuva sıcaklığı gibi manevi değerleri Madam Rosa’da bulmuş bir çocuk Momo. Bu yüzden Madam Rosa ile aralarında kuvvetli bir bağ var.
Daha birçok şey söylenir kitapla ilgili sürpriz bozan açıklamalar yapmayayım.
Çok etkilendiğim kitapların yazarlarınıda merak eder yaşam öykülerini okurum. Yazar Fransa’nın en prestijli ödülü olan “Goncourt” ödülünü almış bir yazar ve bu ödül bir kereliğine verilen bir ödülmüş. Fakat ödül aldıktan sonra birçok eleştiriye maruz kalmış ve takma bir isim soy isimler(Emile Ajar) tekrar kitap yazmaya başlayıp bu ödülü birkez daha almış. 1980 yılında odasında intahar ettiği zaman odasındaki nottan bu iki yazarın aynı kişi olduğu anlaşılmış.
Kesinlikle tavsiye ederim.
395.jpg){kind=small}
·
91 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.